دارو درمانی اسکیزوفرنیا

بیماری اسکیزوفرنیا مانند بسیاری دیگر از بیماری های انسان از جمله فشار خون بالا، بیماری قلبی، دیابت، زخم معده، و روماتیسم قابل درمان و کنترل است. با درمان، بیماری خاموش شده و یا شدت آن کاهش می یابد. بهترین حالت در درمان طولانی مدت بیماری های جسمانی آن است که شخص مبتلا بتواند به فعالیت های عادی زندگی خود ادامه دهد و خلل مهمی در روابط خانوادگی و اجتماعی او رخ ندهد.

 

هدف از درمان دارویی و غیردارویی بیماری اسکیزوفرنیا نیز بازگشت وی به زندگی معمولی و روزمرۀ زندگی ، هر چند با مصرف طولانی مدت دارو است.

اگرچه در زمان های گذشته داروهایی که برای درمان اسکیزوفرنیاتجویز می شدند نمی نتوانستند کاملاً بیماری را کنترل کنند اما امروزه داروهای جدیدی وجود دارند که به نحو موثرتری می توانند بیماری را کنترل نمایند که این امیدهای بیشتری را نوید می دهد.

داروها چگونه اثر می کنند؟

در بیماری اسکیزوفرنیا، در نواحی خاصی از مغز تغییراتی در مقدار مواد شیمیایی مغز مانند دوپامین، سرتونین و گلوتامات رخ می دهد. این تغییرات در پی خود علایم رفتاری و هیجانی را در بیمار ایجاد می کند.

داروهایی که برای درمان بیماری اسکیزوفرنیا به کار می روند در واقع مقدار این مواد را در مغز تنظیم می کنند.به دنبال این تغییر و تعدیل مواد، اختلالات رفتاری و هیجانی بیمار کاهش یافته یا محو می شوند. سه دسته ی عمده ی دارویی یعنی داروهای ضد روانپریشی معمول (سنتی) و داروهای غیر معمول (آتیپیک ) یا جدید نسل دوم و سوم در درمان اسکیزوفرنیا به کار می روند.

آثار و منافع درمان دارویی چیست؟

  • کنترل هذیان و توهم.
  • پیشگیری از عود بیماری.
  • کاهش انزوا و گوشه گیری.
  • کنترل رفتار پرخاشگرانه.
  • کاهش یا قطع دفعات بستری.
  • افزایش توان بیمار در برابر فشارهای روانی زندگی.
  • کاهش هزینه درمان و مراقبت از بیمار.
  • انجام فعالیت های روزمره زندگی.

میزان اثربخشی داروها چقدر است؟

نشان داده شده است که داروهای سنتی در60 تا 70% موارد در درمان بیماری مؤثر واقع می شوند ولی در30 تا 40%.تاثیر چندانی ممکن است نداشته باشند. خوشبختانه داروهای نسل جدید در 30 تا 50 درصد بیمارانی که به داروهای سنتی پاسخ نمی دهند، اثر درمانی خوبی دارند.

 

هالوپریدول، تری فلوپرازین، تیوتکسین، کلرپرومازین، تیوریدازین، پرفنازین و فلوفنازین برخي از داروهاي سنتي هستند.

از گروه داروهای جدید نسل دوم كلوزاپين،الانزپين،ريسپريدون، كوتياپين،زيپراسيدون،آمي سولپريد،آسناپين،پالي پريدون،ايلوپريدون و سرتيندول و از نسل سوم داروها آري پيپرازول را مي توان نام برد.

نكته اي كه تاكيد برآن ضروري است اين كه گاهي خانواده به محض اطلاع از عرضه ي داروي جديدي به بازار مشتاقانه تقاضاي تجويز داروي جديد مي كنند.اين در حالي است كه مدت زماني نسبتا طولاني لازم است تا عوارض داروهاي جديد به خوبي شناخته شود . به عنوان مثال توليد و عرضه ي سرتيندول به علت عوارض كشنده ي قلبي از سال 1998 در كشور انگلستان ممنوع شده است و تجويز رموكسي پرايد به علت عوارض خوني كشنده با محدويت شديد و انجام مراقبت ويژه و آزمايش خون در هر هفته تا شش ماه و پس از آن به صورت ماهانه ضروري است.

با يادآوري نكات بالا تاكيد مي شود كه اطلاعات فوق فقط به منظور افزايش آگاهي شما ارايه شده است . بنابراين توجه خواهيد داشت كه تجويز دارو فقط توسط پزشك صورت مي گيرد و ساير اشخاص مجاز به توصيه ي دارو براي بيماران نمي باشند.

آخرین ویرایش در جمعه, 13 آذر 1394 ساعت 23:35

مطالب مفید