روشهای رفتار با فرد مبتلا به اسکیزوفرنیا در شرایط بحرانی

بیماري اسکیزوفرنیا ماهیت عود كننده دارد. در هرحمله ي عود بیماری، علائم متعددي از جمله توهم و یا هذیان بروز مي كند.همراه با اين علائم ، تغییر رفتار به صورت های گوناگون در بیمار به وجود مي آيد.مثلا ممکن است فرد بی قرار شده و رفتاري توأم با پرخاشگری پيدا كند.

. شناخت علائم هشدار دهنده پيش از عود بیماری به خانواده كمك مي كند تا زودتر و به بهترین شیوه خود را برای مقابله و کنار آمدن با شرایط بحرانی ناشی از عود بیماری آماده نمایند . وجود آمادگي قبلي سبب كاهش فشار روانی بر مراقب و اعضاء خانواده مي شود.

 

منظور از علائم هشدار دهنده، علایمي هستند که خفیف بوده و قبل از عود شدید بیماری بروز می کنند ( علایم هشدار دهنده در بروشور دیگری توضیح داده شده است).

منظور از شرایط بحرانی حالتی است که بیمار عصبی و پرخاشگر بنظر می رسد و هر آن ممکن است به کار خشنی دست بزند.

استفاده از روش های زیر به شما کمک می كند تا از بدتر شدن وضعيت جلوگيري كنید:

  • تا جائی که می توانید آرام باشید.
  • تحريك هاي خارجي را به حداقل برسانيد. به عنوان مثال تلویزیون و رادیو را خاموش نمائید .
  • شمرده شمرده و آرام صحبت کنید و سعی کنید به او دستور ندهید.
  • خودتان بنشینید و سعی کنید بیمار را تشویق به نشستن و صحبت كردن کنید. به صورت نشسته با بیمار صحبت کنید.
  • بالای سر یا پشت سر بیمار قرار نگيرید و فاصله خودتان را با او حفظ کنید.
  • تا حد امکان وسایل تیز و برنده و یا اشیائی را که به راحتی قابل پرتاب شدن هستند، از دسترس دور نگه دارید.
  • از او بخواهید که در مورد حالات روحی خودش مانند ترس و نگرانی صحبت کند. در این حالت سعی نکنید که او را مجاب یا متقاعد کنید که اشتباه می کند.
  • از در گوشی صحبت كردن یا پچ پچ کردن با ديگران در مقابل بيمار خودداری کنید.
  • از بیان جملاتی مثل «چرا مثل بچه ها رفتار می کنی» «اصلاً این گونه که تو می گویی نیست». «این چه کاری است که می کنی » اجتناب کنید.
  • در مورد نحوۀ رفتار با فرد در شرايط بحراني با ساير اعضای خانواده صحبت کنید و با هم به تفاهم برسيد، تا در چنين شرايطي تمامی اعضای خانواده بدانند که چگونه بايد رفتار كنند.
  • مسیر حرکت یا خروج بیمار را از منزل سد نکنید.
  • او را تشویق کنید که با شما یا فردی که رابطه خوبی با او دارد به بیمارستان برود.
  • اگر نتوانستید بیمار را آرام کنید و شرایط خطرناک برای بیمار یا سایر اعضای خانواده وجود داشت با پليس 110 تماس بگیرید.
  • از آدرس و تلفن خدمات اورژانس یا مراکز روانپزشکی که دارای اورژانس هستند مطلع باشید.
  • تلفن پزشک معالج بیمار یا مددکار اجتماعی بيمارستان روانپزشكي را در دسترس داشته باشید.
  • بدانید که در این مواقع از چه كساني اعم از دوست ،اقوام يا همسايگان می توانید تقاضای کمک نمائید.

خونسردی خود را حفظ کنید و بدانید که شما قبلاً نیز با چنین موقعيت‌هايي روبرو ‌شده‌اید و قادر بوده ايد وضعیت بحرانی را کنترل نمائید.

 

آخرین ویرایش در جمعه, 13 آذر 1394 ساعت 23:34

مطالب مفید