علایم بیماری اسکیزوفرنیا (علایم منفی)

علایم بیماری اسکیزوفرنیا که در رفتار، گفتار، احساسات و هیجانات وی بروز میکنند، منبع اصلی و مهم برای درمان بیمار محسوب میشوند. آشنایی و توجه کافی به این علایم به پزشک معالج و خانواده کمک میکند تا از عود بیماری پیشگیری کنند.

علایم بیماری اسکیزوفرنیا به طور کلی به دو دسته تقسیم میشوند: علایم مثبت و منفی. در بروشور دیگری علایم مثبت شرح داده شده است. در این بروشور به علایم منفی پرداخته میشود.

منظور از علایم منفی آن دسته از علایم رفتاری و احساسی است که افراد سالم دارند ولی بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا فاقد آن هستند. مهمترین آنها عبارتند از:

 

1- فقدان انگیزه یا کم شدن آن

ممکن است بیمار بدون هیچ دلیل یا مشکلی در زندگی، انگیزه خود را برای انجام کارهای روزمرة خود از دست بدهد. یک دانش آموز ممکن است تحصیل خود را رها کند و یا نمراتش کاهش یابد یک مهندس یا پزشک کارهای خود را کم کرده و یا قطع نماید و یا کسی که شغل آزاد دارد در خانه بنشیند و انگیزه خود را برای کسب از دست بدهد.

 

2- عدم رسیدگی به بهداشت فردی

استحمام، تعویض لباس، رسیدگی به وضع ظاهر و آراستگی نسبی در بیمار مبتلا (زن و مرد) از علایم بارز این بیماری است. گاهی این بی توجهی تا اندازه ای شدید میشود که اگر سایر اعضاء خانواده وی را مجبور به استحمام نکنند خود بیمار به این کار مبادرت نکند.

 

3- کناره گیری از محیط و انزوا طلبی

این رفتار ممکن است ناشی از علامت مثبت بیماری یعنی ترس از مردم و وجود هذیان بدبینی باشد ولی در برخی مواقع بدون وجود چنین ترسها یا هذیانهایی بیمار گوشه گیر میشود، علائقش برای ارتباط با محیط و دیگران را از دست میدهد. مدام در افکار خود غوطه ور است. در واقع تمام شبانه روز خود را در منزل سپری میکند و به کار مشخصی نیز نپردازد.

 

4- کندی عواطف و احساسات

ممکن است برخی از بیماران در برابر حوادث شادی آور و یا غم انگیز روزمره زندگی مانند دیگران هیجانات مناسب نشان ندهند. یا اگر بیمار را با سالهای قبل از بیماری خودش مقایسه کنیم، عواطف سطحی و کندی را بعد از بروز بیماری نشان دهد. در این حالت بیمار مخصوصاً احساسات خود را مخفی یا کنترل نمی کند بلکه اساساً سیستم اعصاب او قادر نیستند عواطف مناسبی را نشان دهند.

5- کم صحبت کردن

از دیگر علایم منفی بیماری است. در بسیاری موارد بیمار حرفی برای گفتن ندارد و یا دامنه اطلاعاتی که ضمن صحبت کردن ابراز میکند محدود میباشد و جملات تکراری میگوید.

 

6- کاهش تمرکز فکر

کاهش تمرکز فکر و به تبع آن یادگیری از جمله علایم این بیماری است. به همین دلیل ممکن است فرد نتواند کارهایی را که قبل از ابتلاء به بیماری انجام میداده برنامه ریزی کرده و در انجام مراحل آن کار، نظم سابق را رعایت نماید و در انتها به هدف خود نایل گردد.

به یاد داشته باشید که علایم منفی نیز جزو علایم بیماری است و آنرا به تنبلی، لاقیدی، بی‌تفاوتی نسبت به مسائل زندگی نسبت ندهیم. تشخیص علایم منفی در مقایسه با علایم مثبت آسان نبوده و نیاز به دقت و توجه بیشتری دارد. بخاطر علایم منفی، بیمار را سرزنش نکنیم.

آخرین ویرایش در جمعه, 13 آذر 1394 ساعت 23:33

مطالب مفید