عوارض داروهای ضد روانپریشی

پیش از این در بولتن شماره  اشاره شد که هر دارویی ممکن است عارضه ای داشته باشد . بخشی از این عوارض ممکن است مربوط به آثار درمانی داروباشد و عده ای هم ناشی از حساسیت فرد به یک داروی خاص ، یا تداخل دارویی و یا شرایط بیمار باشد .عوارض داروهای سنتی و داروهای نسل جدید ضد روانپریشی را می توان به شرح زیر خلاصه نمود.

 

الف- عوارض داروهای سنتی

علائم زير از عوارض داروهاي ضد روانپريشي سنتي است . دسته اي از اين علائم بسيار خوش خيم هستند و بسياري از آنها در عرض جند روز و بدون آن كه به درمان خاصي نياز باشد از بين مي روند.دسته اي ديگر از علائم مانند خشكي دهان و خواب آلودگي را با عمل به توصيه هاي ساده از جمله گرفتن آب در دهان،استفاده از آب نبات هاي ترش فاقد قند،و مصرف دارودر زمان قبل از خواب مي توان برطرف كرد. عوارض خوش خيم اين داروها در دستگاه هاي مختلف بدن به شرح زير است:

  • عوارض گوارشي (خشکی دهان، يبوست)
  • عوارض عصبي ، حركتي و عضلاني (خواب آلودگي ، كاهش تمركز وتوجه، اختلال تعادل ،بيقرازي ،لرزش ، سفتي اتدام ها )
  • اختلالات غددي - جنسي ( بزرگ شدن پستانها در زن و مرد، كاهش ميل و توان جنسي در هر دو جنس ، قطع قاعدگي و ترشح شير از پستانها ،افزايش وزن)
  • دستگاه قلبي عروقي ( پائين افتادن فشار خون در وضعيت ايستاده)
  • پوستي و چشمي ( بروز تغيير رنگ يا بثورات پوستي، حساسيت به نور و تاري ديد )
  • عوارض خوني ( كاهش گلبول هاي سفيد خون،)

اين داروها برخي عوارض شديد و در عين حال نادري نيز دارند . بعضي از اين واكنش ها به علل ناشناخته و در افراد خاص به وجود مي آيند. نمونه ي اين دسته بروز ضايعات تاولي در پوست و مخاطات ، و ظهور علائم سفتي عضلات ، تيرگي شعور همراه با تب بالا و نيز كاهش گلبول هاي سفيد خون همراه با تب بدون وجود عارضه ي عفوني است .گاهي نيز برخي داروهاي ضد روانپريشي مانند رموكسي پرايد نوعي كم خوني خطرناك به اسم آنمي آپلاستيك ايجاد مي كند. در همه ي موارد تجويز دارو، پزشكان به سنجش نسبت فايده بر عوارض داروئي اقدام مي كنند و در موارد ويژه توضيح كافي براي مقابله با عوارض خطرناك را ارايه مي نمايند.

نوع ديگري از عوارض داروئي ، علائمي است كه در طولاني مدت ظاهر مي شوند كه يكي از آنها اختلال حركتي تاخيري است.

ب- عوارض داروهاي ضد روانپريشي نسل جديد

اين دسته از داروها عوارض عصبي – حركتي كمتري دارند. كم تر از داروهاي دسته اول سبب بروز اختلال حركتي ديررس مي شوند و در بين آنها كلوزاپين حداقل خطر بروز اين اختلال را در پي دارد. اين دسته ي دارويي افزايش وزن و احتمال بالا رفتن قند خون را در پي دارند.ازبين داروهاي اين دسته كلوزاپين با خطر كاهش گلبول هاي سفيد خون همراه است و از اينرو آزمايش دقيق و مستمر خون در زمان تجويز آن ضروري است.

ج- روش مقابله با عوارض داروهاي ضد روانپريشي

شكايات و عوارض را كه بيمار ذكر مي كند و علائم و عوارضي را كه خود شما متوجه آن شده ايد يادداشت كنيد و به پزشك معالج گزارش دهيد. پزشك معالج بر حسب يافته ها و با توجه به شرايط بيمار ممكن است تصميم بگيرد كه :

  • به شما اطمينان دهد كه اگر به توصيه هاي او عمل كنيد عارضه برطرف خواهد شد
  • مقدار دارو را كاهش دهد يا داروي طولاني اثر تجويز كند.
  • براي مقابله با عوارض دارويي، يك داروي ديگر به دستور داروئي بيمار اضافه كند.
  • مقدار مصرف دارو در شبانه روز را به چند قسمت تقسيم و بيشترين مقدار را براي شب تجويز نمايد.
  • داروي تجويز شده را قطع و استفاده از داروي جديد را توصيه كند.
  • داروي تجويزي را قطع نمايد و بستري كردن بيمار را توصيه كند.

مطمئن باشيد كه با عمل به نكات فوق علائم و عوارض در اكثر مواقع به خوبي كنترل خواهند شد.

آخرین ویرایش در جمعه, 13 آذر 1394 ساعت 23:29

مطالب مفید